الشيخ محمد الصادقي الطهراني
59
ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى)
بخش كرد و در هريك از آسمانها امور مربوطه بآنرا به نحوى مرموز فرستاد ، و نزديكترين آسمانها را كه از همه به زمين ما نزديكتر است بچراغهاى اختران زينت بخشيد و . . . اينك اگر تنها خورشيد از ستارگان آسمان نخست بدليلى ديگر استثنا نشود از آيات فوق به خوبى روشن است كه آفرينش خورشيد و ساير ستارگان دو مرحله از پيدايش زمين عقبتر بوده . زيرا آيات مزبوره پيدايش هفت آسمانرا پس از تكميل زمين و آفرينش ستارگانرا پس از پديد شدن آسمان در طبقه نخستين معرفى كرده : درباره استشناى خورشيد شايد آيات زير مورد استفاده قرار گيرد : قال تعالى : أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها * رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها * وَ أَغْطَشَ لَيْلَها وَ أَخْرَجَ ضُحاها * وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها * أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَ مَرْعاها * وَ الْجِبالَ أَرْساها [ النازعات 32 ] . آيا آفرينش شما انسانها سختتر است و يا آسمانيكه پروردگار بنيان كرد ، طاقش را بلند نمود و آن را اصلاح و تسويه فرمود ، شب آسمانرا تاريك كرد و روشنائى روز را از آن بيرون آورد ، و زمين را پس از آن بغلطانيد ، آب و نباتاتش را از آن برون آورد ، و ميخهاى عميق كوههاى بلند را در اعماق آن فرو كوبيد . از اين آيات چنان مينمايد كه : غلطانيدن و پهن كردن زمين و پديد آوردن كوهها و آب و نباتات در زمين پس از بناء آسمانها بوده . ولى بايد دانست كه مقصود : بناء جرم نخستين آسمان ، يعنى : حالت دخانى ( گازى ) آنست نه تشكيل طبقات ، زيرا آيات سوره فصلت و بقره چنانچه گذشت پديد آمدن طبقات آسمانرا پس از تكميل زمين معرفى كرده كه :